Niech Twoja szkoła promieniuje dobrocią, kolego - zobaczysz, jaka w niej będzie pogoda. Maria Grzegorzewska.   
NABÓR DO SZKOŁY NA ROK SZKOLNY 2017/2018
Nasz Zespół Szkół Nr 1 im. Jana Kilińskiego w Kłobucku  przygotował dla młodzieży bogatą ofertę edukacyjną. 
Szczegóły oferty możecie znaleźć w zakładce REKRUTACJA.

 https://slaskie.edu.com.pl/Kandydat/

Patron szkoły

Źródło: WikipediaJan Kiliński pochodził z mieszczańskiej rodziny z Trzemeszna w Wielkopolsce. Urodził się w 1760 roku, ale data dzienna nie jest znana. Był dziesiątym dzieckiem Augustyna i Marcjanny Kilińskich. Jego liczne rodzeństwo to siedem sióstr i dwóch braci. W czwartym roku życia zmarła jego matka. Ojciec ożenił się ponownie i rodzina powiększyła się o kolejnych pięcioro dzieci. W wieku dziecięcym Jan Kiliński nie zaznał matczynego serca, a ojciec – murarz, aby wyżywić tak liczną rodzinę, nie miał dla dzieci wiele czasu. Jan Kiliński wcześnie usamodzielnił się i w wieku dwudziestu lat wyjechał do Warszawy, gdzie został mistrzem szewskim. Dorobił się znacznego majątku, zdobył autorytet oraz uznanie, poświadczone wyborem do Rady Miejskiej w 1791 roku.

Żywo interesował się Jan Kiliński losami kraju. O przygotowaniu do powstania narodowego, organizowanego pod wodzą Tadeusza Kościuszki, dowiedział się już w styczniu 1794 roku. Czas do chwili wybuchu powstania, w marcu 1794 roku, Jan Kiliński spędził na intensywnych przygotowaniach wśród rzemieślników mieszczaństwa Warszawy, których reprezentował w Radzie Zastępczej Tymczasowej, a następnie w Radzie Najwyższej Narodowej.

17 i 18 kwietnia wraz z ludem miejskim bronił stolicy, walcząc z rosyjskimi oddziałami. 2 lipca mianowany przez Tadeusza Kościuszkę pułkownikiem objął dowództwo XX regimentu piechoty. Aby zaopatrzyć swoich żołnierzy w mundury i broń przeznaczył na ten cel prawie cały swój majątek.

Po klęsce pod Maciejowicami wola walki powstańców załamała się. Jan Kiliński prawdopodobnie myślał o ratowaniu się ucieczką do Poznania. Jednak został aresztowany przez Prusaków. Po trzytygodniowym pobycie w więzieniu poznańskim, na żądanie Suworowa, został 12 grudnia 1794 roku odesłany do Warszawy.

W więzieniu w Warszawie nie przebywał zbyt długo. Został zwolniony pod warunkiem, że nie będzie sprawował żadnych urzędów państwowych. 21 grudnia 1794 roku, wraz z innymi przywódcami powstania, Kilińskiego ponownie aresztowano. 24 grudnia odesłano ich do twierdzy pietropawłowskiej w Petersburgu. Po uciążliwej podróży z powodu ostrej zimy 13 stycznia 1795 roku dotarli na miejsce. Dwa lata pobytu w więzieniu Kiliński w pamiętnikach określił „piekłem”: marne jedzenie, ciasno, brudno, zimno.

Kiliński opuścił więzienie w grudniu 1796 roku. Na powrót do Warszawy władze pruskie nie pozwoliły mu, obawiając się zbrojnych wystąpień warszawiaków. Zamieszkał więc w Wilnie. Podczas sześcioletniego pobytu w tym mieście prowadził zakład szewski. Wkrótce oskarżono go o działalność konspiracyjną i aresztowano. Zdołał jednak wybronić się i 2 grudnia 1797 roku został uniewinniony.

Po powrocie do Warszawy, Kiliński powrócił do działalności publicznej. Szewcy powołali go na prezesa swojego cechu, których reprezentował początkowo w Radzie Zastępczej Tymczasowej, a następnie w Radzie Najwyższej Narodowej.

W życiu prywatnym był człowiekiem wesołym, towarzyskim, energicznym. Był dobrym organizatorem i znakomitym fachowcem. W 1784 roku ożenił się z szesnastoletnią Marianną Rucińską. Zamieszkali w stolicy,w trzypiętrowej kamienicy przy ul. Szeroki Dunaj nr 145 na Starym Mieście. Przeżyli zgodnie 27 lat, wychowali dwóch synów: Franciszka i Wawrzyńca oraz dwie córki: Marię i Agnieszkę. Żona Kilińskiego zmarła w wieku 45 lat. Rok po jej śmierci ożenił się ponownie z młodszą o 25 lat Anastazją Jasińską. Z drugiego małżeństwa Kiliński miał czworo dzieci: Antoniego, Ignacego, Józefa i Jana.

Prowadził warsztat szewski, zatrudniając kilku czeladników. W domu cechowym posiadał swój kram. Na zapleczu kamienicy wybudował oficynę dla swoich pracowników. Po powstaniu kościuszkowskim stracił prawie cały majątek, przeznaczając go na mundury i broń dla żołnierzy XX regimentu. Ostatnie lata życia Kilińki wraz z rodziną spędził skromnie, utrzymując się z emerytury. Zmarł 28 stycznia 1819 roku. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim pod ścianą kościoła cmentarnego, w której umieszczono pamiątkową tablicę marmurową. Grób Kilińskiego nie istnieje -  zniszczyli go zaborcy.

Kiliński swoim postępowaniem udowodnił, iż aby stać się wielkim nie trzeba być koniecznie hrabią lub księciem, wystarczy być poczciwym rzemieślnikiem, kochać swój kraj i dobro Ojczyzny nad własne przedkładać. Pomnik bohaterskiego szewca odsłonięto w 1936 r. w Warszawie, uznano jego pamięć również w twórczości literackiej.

Opracowano na podstawie publikacji mgr Wiktorii Wilk Jan Kiliński - patronem szkoły

 
Info o szkole
ZESPÓŁ SZKÓŁ NR 1
im. Jana Kilińskiego
ul. Zamkowa 6 
42-100 KŁOBUCK »» 
tel./fax: 34-3172231; 3173690
adres
BIP
 facebook logo
Profile kształcenia
profile

Klasy LO Nr 1
•politechniczna
•humanistyczna
•strażacka
•ogólnopolicyjna
•biologiczno-chemiczna

Klasy
Technikum Nr 1

•technik budownictwa
•technik ekonomista
•technik informatyk
•technik logistyk
•technik mechanik
-profil CNC
•technik pojazdów
samochodowych
•technik grafiki
i poligrafii cyfrowej
•technik żywienia
i usług
gastronomicznych
•technik usług fryzjerskich

edukacja ogólopolicyjna
lub pożarnicza
w w/w zawodach


Branżowa
Szkoła
I Stopnia Nr 1

•kucharz
•ślusarz
•mechanik pojazdów
samochodowych
•monter zabudowy
i robót
wykończeniowych
w budownictwie

Nasze witryny
Nasze certyfikaty, zrealizowane lub realizowane projekty oraz partnerzy
tit_europdrewbedmojafirma 
sbiPolsko-Niemiecka Współpraca Młodzieżyebssbp 
ssj_tak szk_klasa_tak sasp_tak sus_tak szmarz_tak  przyj_szkola  tramwaj
edukacja_filmowa  comenius_tak  leonardo_tak  scholaris_tak szansa_tak szk_przed_taklap_tak
milosz